Luang Prabang

Luang Prabang is het stadje waar iedereen die door Laos backpackt uiteindelijk belandt, en niet zonder reden: gouden tempeldaken, een rustige Mekong-oever en een compact centrum dat je zonder gedoe te voet doet. Sinds er een hogesnelheidstrein rijdt, is er ook meteen wat veranderd aan hoe je er komt.

Hoe kom je van Vientiane naar Luang Prabang? (het antwoord is niet meer de bus)

Jarenlang betekende Luang Prabang bereiken een nachtbus van een uur of tien over kronkelende bergweggetjes, of een vlucht boeken. Dat is niet meer de enige optie. De Laos-China Railway doet Vientiane-Luang Prabang inmiddels in iets minder dan 2 uur, met meerdere hogesnelheidstreinen per dag (rond 7:30, 8:50, 13:30 en 15:05, plus een tragere dagelijkse trein van ongeveer 3 uur). Tickets kosten grofweg €16-20 voor tweede klas, tot €25-35 voor eerste klas.

Twee dingen die je moet weten voor je enthousiast gaat boeken: het treinstation in Vientiane ligt zo'n 15 kilometer buiten het centrum, reken dus 45 tot 60 minuten extra reistijd erbij. En de loketten gaan pas 3-4 dagen voor vertrek open, terwijl populaire tijden snel volboeken. Online boeken vooraf is dus geen overbodige luxe, en neem je paspoort mee, dat heb je nodig bij zowel boeken als instappen. Er rijdt trouwens ook een trein tussen Luang Prabang en Vang Vieng, waardoor die twee stops nu makkelijk te combineren zijn zonder nachtbus.

Liever vliegen? Vanuit Bangkok gaan er dagelijks minstens twee directe vluchten (ruim 2 uur), vanuit Chiang Mai één (ongeveer 1u15, prijzen variëren flink met het seizoen, van zo'n €70 tot €200). De klassieke backpacker-route is de slowboat vanaf Huay Xai bij de Thaise grens: twee dagen over de Mekong met een overnachting in Pakbeng. Sfeervol, maar reken op een prijsrange van ongeveer €17 tot €45 afhankelijk van waar en hoe je boekt.

Tak Bat: mooi ritueel, maar geen sprookje voor jou alleen

Tak Bat is de dagelijkse aalmoezenceremonie waarbij zo'n 200 monniken in stilte door de straten lopen om voedsel in ontvangst te nemen. Het gebeurt bij zonsopgang: van maart tot oktober rond 5:30-6:30 uur, van november tot februari rond 6:00-7:00 uur.

Waar je rekening mee moet houden: dit is inmiddels een stuk toeristischer dan de sfeervolle foto's je laten geloven. Verwacht niet een stil, ongerept ritueel voor jou alleen, er staat vaak al een rijtje camera's en flitsers klaar voor je er zelf bent. Wil je zelf ook aalmoezen geven, koop dan geen rijst van de verkoopsters die je vlak bij de route aanspreken, ze rekenen daarvoor vaak een opgeklopte prijs. Regel het zelf van tevoren op de markt, of blijf gewoon toeschouwer.

Als je meedoet: schouders en knieën bedekt, geknield of gebogen zitten tijdens het aanbieden, geen flitsfotografie, monniken niet aanraken en gewoon stil blijven. Het is een religieus ritueel, geen fotomoment op bestelling, en dat verdient hetzelfde beetje respect als je bij elke tempel in Laos zou tonen.

Kuang Si-waterval: de meest gefotografeerde plek van Laos

De turquoise bekkens van Kuang Si zijn de reden dat halve Instagram vol staat met Luang Prabang-foto's, en terecht. Entree is 60.000 kip (ongeveer €3), inclusief toegang tot de paden, de zwembekken en een opvangcentrum voor Maleise beren dat op de route ligt. Open dagelijks van 8:00 tot 17:00 of 17:30 uur. Neem contant geld mee, kaart wordt hier niet overal geaccepteerd.

Royal Palace Museum en Pak Ou Caves: de rest van je dagje cultuur

Het Royal Palace Museum (Haw Kham) kost meestal rond de 30.000 kip (ongeveer €4) entree, al noemen sommige bronnen 60.000 kip, dus reken op die bandbreedte. Open van 8:30-11:30 en 13:30-16:00 uur, gesloten op dinsdag. Dresscode is hier niet onderhandelbaar: schouders en knieën bedekt, geen uitzonderingen, ook niet voor die ene hitte-golf.

De Pak Ou Caves zijn een grottencomplex vol Boeddhabeelden, per boot te bereiken over de Mekong. Entree kost ongeveer 20.000 kip (zo'n €2,50). Een gedeelde boot kost per persoon 65.000-75.000 kip, een privéboot voor de hele tocht 300.000-350.000 kip, dus met een groepje delen is een stuk voordeliger. Boten vertrekken meestal rond 8:30 uur vanaf de aanlegsteiger.

Waarom Luang Prabang nog steeds op UNESCO's lijst staat

Het oude centrum staat sinds 1995 op de Werelderfgoedlijst, en dat merk je: 611 gebouwen zijn beschermd, er mag geen hoogbouw komen, geen felle reclame en kabels moeten ondergronds. Daardoor voelt het centrum aan als één samenhangend koloniaal-Laotiaans geheel in plaats van een lappendeken van moderne aanbouw tussen de tempels. Ook bij tempels als Wat Xieng Thong geldt: schouders en knieën bedekt.

Wanneer moet je gaan? (en wanneer juist niet)

Het koele droge seizoen (half november tot eind februari) geeft de prettigste temperaturen en helderste luchten, met december en begin januari als beste periode voor uitzicht over de Mekong-vallei. Maar let op de burning season: vanaf februari worden akkers in de omliggende heuvels platgebrand, waardoor de luchtkwaliteit vanaf maart snel verslechtert en eind maart ronduit slecht is. De rook trekt meestal pas weg rond het Lao Nieuwjaar, half april. Dus "beste weer" en "beste zicht" vallen hier niet samen: ga je puur voor heldere luchten en foto's van de Mekong-vallei, kies dan liever oktober-november. Dat geeft ook een prettigere balans tussen goed weer en minder drukte dan het piekseizoen.

Luang Prabang combineert makkelijk met de rest van je Laos-route. Regel je visum van tevoren, en gebruik de nieuwe trein om ook nog even bij Vang Vieng te stoppen op de terugweg. Meer over Laos in het algemeen vind je op de Laos-overzichtspagina.