Sri LankaHORTON PLAINS16 juni 20264 min lezen
Horton Plains
Geen palmbomen, geen strand. Uitgestrekte grasvlaktes, wilde herten en een ravijn van 870 meter diep. Sri Lanka heeft meer te bieden dan je denkt.
Horton Plains ziet er niet uit zoals de rest van Sri Lanka. Geen palmbomen, geen hitte, geen chaos. Het lijkt hier eerder op de Schotse Hooglanden: uitgestrekte grasvlaktes, harde wind, wilde Sambar-herten die rustig langs het pad lopen. Op een eiland dat bekend staat om tropisch strand en tempels is dit een aparte wereld.
De buitenlandse entreeprijs is fors ja, het is het waard. Maar alleen als je er vroeg bij bent.
De wandeling
De route is een lus van ongeveer 9 kilometer. In tegenstelling tot Adam's Peak is dit grotendeels vlak, geen uitputtende klimpartij maar gewoon een ontspannen ochtendwandeling door een landschap dat er niet uitziet alsof het bij Sri Lanka hoort.
Mini World's End en World's End zijn het hoogtepunt. De vlakte houdt op en je staat plotseling aan de rand van een ravijn van bijna 870 meter diep. Op een heldere dag kijk je tot ver over de vallei, en schijnt het zelfs tot aan de zuidkust te zien zijn. Het is een van de meer surreale momenten die je in Sri Lanka kunt meemaken.
Baker's Falls kom je onderweg tegen. Een prima waterval, goed voor even uitpuffen en een foto, maar bijzaak vergeleken met wat er aan het einde van de route staat.
Onderweg zie je soms Sambar-herten die totaal niet van je schrikken. Ze staan gewoon naast het pad en kijken je aan alsof jij degene bent die er niet hoort.
De mistregel
Dit is het enige wat echt telt: na 09:00 uur 's ochtends rolt er een dikke mistbank vanuit de vallei omhoog die alles weggooit. World's End wordt een witte muur. Het uitzicht is weg. De hike is weg. Alles is weg.
Wees om 06:00 uur bij de parkpoort. Die gaat dan open en je hebt precies genoeg tijd om de lus te lopen en bij World's End te staan voordat de mist aankomt. Kom je later, dan is het zonde van je ochtend en je geld.
Hoe kom je er?
Geen openbaar vervoer. De dichtstbijzijnde uitvalsbases zijn Nuwara Eliya (ongeveer 32 km) en Haputale (iets dichterbij, ruigere weg). Je bent aangewezen op een tuktuk of jeep. De weg is bochtig en deels onverhard, een tuktuk kan het maar is langzamer en om 05:30 uur stervenskoud.
De slimste zet: ga de avond ervoor in de gezamenlijke ruimte van je hostel zitten en zoek twee of drie mensen om mee te delen. Je betaalt naast de entree ook voertuigkosten voor het park zelf, dus die met vier personen splitsen scheelt serieus.
Kleding: neem lagen mee. Bij vertrek in de vroege ochtend is het koud. Tegen de tijd dat je de lus hebt afgelopen staat de zon al en zweet je in diezelfde jas.