Wat te doen in Hanoi

Hanoi is een stad die je het eerste kwartier haat maar langzamerhand van begint te houden. De scooters komen van alle kanten, het is super druk en overprikkelend. Uiteindelijk omarm je de chaos en is het een top stad. Wij begonnen in Hanoi, deden daarna het noorden voor een weekje en hebben toen een paar dagen extra dagen in Hanoi gebleven omdat ik ervan ben gaan houden.

Geef het een kans, steek met gesloten ogen over en je begint vanzelf de stad te snappen.

De Old Quarter

De Old Quarter is het kloppende hart van de stad. Smalle steegjes, scooters die elkaar raken, eettentjes ter grootte van een badkamer. De wijk staat bekend als de Zesendertig Straten: elke straat was vroeger vernoemd naar het ambacht dat er werd uitgeoefend. Hang Bac was de zilverstraat, Hang Vai de stoffenstraat. Tegenwoordig is dat minder strikt, maar de straatnaambordjes herinneren je er nog aan.

Doelloos rondlopen hier is eigenlijk het doel. Onderweg vind je vanzelf leuke winkeltjes, eettentjes en dingen om te zien.

De tempel van de Literatuur

Vietnam's eerste universiteit staat nog gewoon overeind in het centrum. De Tempel van de Literatuur (Văn Miếu) dateert uit 1070 en was eeuwenlang de plek waar het land zijn ambtenaren opleidde. Binnen staan stenen schildpadden die stèles dragen met de namen van geslaagde studenten. De tempel staat afgebeeld op het briefje van 100.000 Dong.

Hoan Kiem-meer en de Ngoc Son Tempel

Het meer ligt midden in de stad. Locals komen hier wandelen, tai chi doen of gewoon zitten. De rode houten brug brengt je naar de Ngoc Son Tempel op een klein eilandje. Hier gebeurt altijd wel wat. Toen wij er waren kwam er politie en renden alle verkopers snel weg met hun spullen, best grappig (ook een beetje sneu eigenlijk) om een mannetje van 60 te zien rennen met 20 ballonnen.

Direct ten noorden van het meer kan je ook een traditionele poppenshow bezoeken. Ik vond het erg leuk stukje cultuur, live traditionele muziek en oude verhalen uit de Vietnamese geschiedenis. Je verstaat geen hond van wat ze zeggen, maar de poppen beelden alles duidelijk uit en eigenlijk weet je dan ook wel genoeg.

Ho Chi Minh Mausoleum

Ho Chi Minh vroeg in zijn testament expliciet om gecremeerd te worden. Dat is niet gebeurd. Het resultaat is dat hij alsnog te zien is in een groot mausoleum middenin Hanoi. Je kan hier binnen gaan om te bezoeken, het is ook prima om langs te lopen en van veraf even de kat uit de boom te kijken.

Train Street

Ergens in de Old Quarter loopt een smal steegje dat zo dicht op de spoorbaan ligt dat de trein letterlijk op centimeters van de gevels passeert. Twee keer per dag raast hij erdoorheen. Mensen wonen er gewoon. Er staan koffietentjes. Op het moment dat de trein eraan komt wordt alles snel opzijgezet. Het is inmiddels een toeristische trekpleister, maar het blijft een gek gezicht. Kom een halfuur van tevoren voor een goed plekje en check de tijden vooraf, die wisselen regelmatig.

De Keizerlijke Citadel van Thang Long

UNESCO-werelderfgoed in het centrum. Dertien eeuwen lang het militaire en politieke hart van Vietnam. Je loopt er letterlijk over opgravingen van oude paleizen en kunt de commandobunkers uit de Vietnamoorlog bekijken. Voordat de stad Hanoi heette, stond het bekend als Thang Long: Opstijgende Draak. Dat noemde een keizer het in het jaar 1010. Eerlijk, best een coole naam.

Eten en drinken

Je kan heel lekker en goedkoop eten bij de tentjes langs de weg. Voor een euro heb je een goeie kom Pho of een lekker broodje Banh mi voor je.

Bún Chả Hương Liên (Obama Bún Chả): bún chả is de lunchklassieker van Hanoi, gegrild varkensvlees boven houtskool met rijstnoedels en bouillon. In 2016 at Barack Obama hier samen met Anthony Bourdain voor zes dollar. De tafel waaraan ze zaten, inclusief lege bierflesjes en servies, staat nu in een glazen vitrine. Dat is ook een soort museum. Adres: Lê Văn Hưu. Bún chả moet je sowieso proberen als je dat ergens op het menu ziet. Meeega lekker.

Bánh Mì 25: het beste broodje van de stad. Frans stokbrood vol met typisch Vietnamese ingrediënten, een banh mi is eigenlijk de culinaire samenvatting van de koloniale geschiedenis van het land. Maar dat bedenk je pas achteraf.

Ei-koffie (Cà Phê Trứng): ook wel bekend als "sperma cappuccino" (if you know you know), maar het smaakt als vloeibare tiramisu. Sterke koffie met een dikke, luchtig geklopte laag eigeel, gecondenseerde melk en suiker. Uitgevonden in 1946, er was een melktekort door de oorlog met de Fransen, dus klopte hij eidooiers op als romige vervanger. Elk tentje doet het net even anders, ga er gewoon een paar proberen. Er zijn ook variaties als "cream coffee", "salt coffee" en "coconut coffee".

Bia Hoi: op de hoek van de Old Quarter zit je op een plastic krukje voor minder een euro met een flink glas pils. Dagelijks vers gemaakt, 's avonds op. Dit is de plek als je 's avonds een biertje wilt drinken.

B-52 Lake

Midden in een rustige woonwijk in Ngoc Ha ligt een kleine vijver. In die vijver steekt een neergeschoten Amerikaanse B-52-bommenwerper uit het water. De landingsgestellen zijn er nog deels zichtbaar. Het vliegtuig werd neergehaald tijdens de Kerstbombardementen van december 1972. In plaats van het op te ruimen lieten de Vietnamezen het als monument liggen. Mensen drinken er koffie langs de kant, kinderen spelen erbij. Een van de meest surreale plekken die ik tijdens mijn reis ben tegengekomen.

Hỏa Lò Gevangenis (de Hanoi Hilton)

Twee verhalen in één gebouw. Eerst: hoe de Franse kolonisten hier Vietnamese politieke gevangenen opslooten en martelden. Dan: hoe het later diende als krijgsgevangenenkamp voor neergehaalde Amerikaanse piloten, die het cynisch de "Hanoi Hilton" noemden. John McCains vliegenierspak en parachute hangen er nog. Het museum geeft het Vietnamese perspectief op de oorlog, niet het Amerikaanse.

Waar slapen

De meeste backpackers verblijven in de Old Quarter, en dat is niet voor niks. Je stapt je hostel uit en staat direct tussen de streetfoodstalletjes en koffiebars. Hanoi Buffalo Hostel zit midden in Beer Street, gezellig en goedkoop. Hanoi Backpackers Hostel zit vlakbij, ietsje meer luxe.

Wil je de drukte vermijden? De French Quarter ten zuiden van het meer heeft brede boulevards, bomen en beduidend minder scooterherrie. En Tay Ho (West Lake), wat verder ten noorden, is de expatwijk: hippe cafés, ambachtelijke brouwerijen langs het water en weinig toeristendrukte. Ideaal als je langer blijft of af en toe even wil decomprimeren.