laosPI MAI LAO29 juli 20265 min lezen
Pi Mai Lao: het Lao Nieuwjaar
's Ochtends een Boeddhistisch ritueel bij de tempel, 's middags kliedernat door emmers, tuinslangen en waterpistolen. Zo pak je Pi Mai Lao aan.
Pi Mai Lao is het moment waarop heel Laos binnen een paar uur omslaat van stille tempelrituelen naar een complete waterstaat van beleg. Officieel valt het Lao Nieuwjaar in 2027 op 13, 14 en 15 april, al schuiven die data ieder jaar een paar dagen op omdat de Lao kalender lunisolair is. Wie in die periode door Laos reist, komt er niet onderuit: reken erop dat je binnen tien minuten buiten al drijfnat bent, dus laat de camera thuis of stop hem in een waterdicht hoesje.
Wat is Pi Mai Lao precies?
Boun Pimay, letterlijk "nieuwjaarsfestival", is het Boeddhistische nieuwjaar van Laos. Het valt medio april, op het heetste punt van het droge seizoen, en dat is niet toevallig: water spoelt symbolisch de hitte en het oude jaar weg.
Voor het waterfeest begint, gebeurt er van alles dat je als toerist makkelijk mist. Lao's maken hun huis grondig schoon om ongeluk te verwijderen, brengen voedsel en bloemen naar de tempel voor de monniken, en wassen Boeddhabeelden met jasmijngeparfumeerd water. Op tempelterreinen verrijzen zandpagodes, versierd met vlaggetjes en wierookstokjes: het geloof is dat deze zandheuveltjes het kwaad uit het oude jaar tegenhouden om het nieuwe jaar binnen te sluipen. Water gieten over de handen van ouderen is de oorspronkelijke, zachte versie van het watergooien, als teken van respect en zegening, voordat het uitmondt in een straatgevecht met wie of wat dan ook waar water uit komt.
In Luang Prabang krijgt dat een extra laag: het heilige Prabang-Boeddhabeeld wordt in processie door de oude stad gedragen, er is een olifantenprocessie van Vat Mai naar Vat Xiengthong, en de Nang Sang Khan-stoet waarin jonge vrouwen de zeven dochters uit de legende van koning Kabinlaphrôm uitbeelden.
Wanneer is Pi Mai Lao in 2027?
De officiële feestdagen zijn 13, 14 en 15 april 2027. In 2026 was dat nog 14 tot 16 april, dus reken op een verschuiving van een paar dagen per jaar in plaats van een vaste datum. Luang Prabang trekt de viering zelf vaak op tot een langere periode van rond de tien dagen, dus ook als je net vóór of na de officiële data aankomt, mis je waarschijnlijk niet alles.
Houd er rekening mee dat veel bedrijven, banken en overheidsdiensten tijdens de officiële feestdagen sluiten, in Luang Prabang soms de hele week. Pinautomaten kunnen op piekdagen leeglopen, dus zorg dat je vooraf genoeg contant geld op zak hebt.
Waar vier je Pi Mai het best: Luang Prabang, Vientiane of Vang Vieng?
Luang Prabang is de meest ceremoniële keuze. Hier zie je de processies, de olifantenstoet en de zandpagodes in volle glorie naast het watergevecht. Wil je de Boeddhistische kant van het feest echt meemaken en niet alleen kliedernat worden, dan is dit de stad.
Vientiane heeft een rustiger tempo en de officiële feestdagen van 13 tot 15 april. De tempels Wat Phra Kaew, Wat Si Muang en dat imposante Pha That Luang trekken 's ochtends de menigte voor de Boeddha-wasrituelen, en 's middags verandert de Mekong-boulevard in het decor van de waterstrijd. Vientiane is ook het makkelijkst te bereiken, dus een logisch startpunt als je je Laos-reis rond Pi Mai plant.
Vang Vieng is een van de twee populairste Pi Mai-bestemmingen onder backpackers, vooral voor wie puur op het waterfeest zit te wachten in een ontspannen sfeer. Minder ceremonieel dan Luang Prabang, meer pure chaos. Ga je toch die kant op, lees dan ook even wat je in Vang Vieng verder moet weten voor je de rivier op gaat, los van het festival.
Praktische tips voor Pi Mai als backpacker
Boek je verblijf in Luang Prabang en Vientiane ruim op tijd. Hotels raken tijdens Pi Mai snel volgeboekt en de prijzen kunnen flink oplopen tijdens de piekdagen, dus reken op minstens een paar weken tot een maand vooruit boeken als je zeker wilt zijn van een plek, en zeker vóór 1 april voor Luang Prabang.
Waterpistolen, waterdichte hoesjes voor je telefoon en portemonnee, en aangepaste kleding vind je gewoon ter plekke op tijdelijke straatmarkten die overal opduiken. Je hoeft niks speciaals mee te nemen. Iedereen improviseert trouwens ook met wat voorhanden is: emmers, tuinslangen, pannen, wat maar water kan bevatten wordt ingezet.
Stop je telefoon in een waterdicht hoesje voordat je de straat op gaat, en houd er rekening mee dat busverbindingen en diensten tijdens de piekdagen beperkter kunnen draaien. En het belangrijkste: monniken en ouderen spat je niet nat. Dat wordt niet gezien als onderdeel van het spel, maar als respectloos, en terecht.
Pi Mai is precies het soort festival waar reisgidsen een tikkeltje overdreven mystiek van maken, maar de realiteit is simpeler en leuker: een hele stad die 's ochtends serieus bij de tempel staat en zich 's middags collectief overgeeft aan een watergevecht zonder regels. Reis je toch nog naar Laos toe voor die tijd, regel dan eerst je visum en de LDIF, dat addertje onder het gras wil je niet bij de grens tegenkomen.